بی مداد، بی واژه

همه نویسندههایی که حرفهای مینویسند لابد هر روز مینویسند. یا اگر روزهایی نمینویسند، دنبال سوژه میگردند. یا شاید مدادشان را در جزیره بدون فروشگاهی گم میکنند و هیچ وسیله دیگری مثل موبایل ندارند. یا اصلا یک روز را در بازداشتگاه به سر میبرند.

من امروز به همه وسایل نوشتن دسترسی دارم، اما با وجود داشتن یک روز شلوغ چیزی برای نوشتن ندارم.

ساعت از دوازده گذشته

جناب اصفهانی! بلند شو وسایلت را جمع کن! آزادی!