هستند آدمهایی که وقتی سبک زندگیشان را روایت میکنند برای چند ثانیه دلم میخواهد جای آنها باشم و زود به یاد میآورم که این همهی صحنه نیست، و صورتی در زیر دارد آنچه در بالاستی، پس دل می بندم به ف

یک آخر هفته شلوغ شلوغ شلوغ شلوغ (برای از سهشنبه تا جمعه) و خیلی هم شاد و پر از انرژی البته! اما امشب که آخرین ایمیل گزارشم را هم ارسال کردم دیگر نمیتوانم بیشتر از چند واژه تایپ کنم. فقط حوالی دواز

همه نویسندههایی که حرفهای مینویسند لابد هر روز مینویسند. یا اگر روزهایی نمینویسند، دنبال سوژه میگردند. یا شاید مدادشان را در جزیره بدون فروشگاهی گم میکنند و هیچ وسیله دیگری مثل موبایل ندارند

روز تولد قرار است متفاوت باشد. اما آنقدر خوشبختم که باران از نیمه شب میبارد. و جای پارک خوبی پیدا میکنم و با یک تاکسی خیلی زودتر از آنکه گوگل مپ میگفت میرسم تجریش. جز سبزی و سیرهای تازه و نان

دیشب که لب تابم را خاموش میکردم دیدم میزم در شلوغترین حالتش قرار داد. یک هفته شلوغ داشتم و فرصت نکرده بودم هرکدام را سر جای خودش بگذارم. خوب که نگاهش کردم دیدم همه این اشیاء، تکههای هویتی من

لیست یادداشتهایی که باید بنویسم و کارهایی که باید تحویل دهم را روی اولین کاغذی که فضای سفیدی داشته نوشتهام. بین دو ستون که یکی دستور تهیه «سالاد اندونزی» را توضیح داده و دیگری «سالاد سیب زمینی» را.

پسرها که رفتند کتابم را برداشتم و رفتم روی مبل دلخواهم. سرد شده بود هوا، پتو را هم برداشتم. دیگر نمیتوانستم در روردبایستی موراکامی بمانم و کتاب دیدارش با هایائو کاوای را رها کردم و کتاب دیگری برداش

باقیمانده داروها را که در سینک میریختم تا شیشهها را برای تحویل به غرفه بازیافت بشورم با خودم میخواندم، ما را به سخت جانی خود این گمان نبود! بیست روز نشده که از آن سرماخوردگی عجیب میگذرد. بیماری

اگر مهمانها برای شام بیایند، همه چیز با پیازداغ شروع میشود. و اگر برای ناهار بیایند با یک کریپس. و بعد روشن کردن کتری. مهمان برایم برکت است. نور است. باعث میشود خورشید دو برابر بیشتر بدرخشد. و ا

همه دیشب ایستگاه خستهای بودم که قطارهای سریعالسیر فکرهای ترسناک و ناراحت کنندهای مدام در من توقف میکردند و بعد به سرعت در پیچ و خم مغزم گم میشدند. تا صبح چندبار فکر کردم جلسه را کنسل کنم. اما ت

رازی هست که هیچکس به شما نمیگوید. وقتی فرزندی را به این دنیا دعوت میکنید و او را به خانه میآورید و کمی بعد برای اینکه با همسالانش معاشرت کند اسمش را در بهترین آموزشگاهی که میشناسید مینویسید.

همه صبح روی یک صندلی نشستم و لیست کارهایی که در دفترچه یادداشت نوشته بودم را انجام دادم. جز یکی که وقت نشد. یک روزهایی هم اتفاق قابل عرضی نمیافتد. این روزانه نویسی اصلا کار سادهای نیست! و من امشب واژه ندارم.

یک روزهایی خانه داد میزند که دلش تمیزی میخواهد. امروز از آن روزها بود که داشت پیام میداد. میتوانستم من بروم سراغ کارهای خانه و پسر سراغ بازی و تلویزیون و ظهر خسته سر سفره به هم برسیم. و یا در کن

صبح وقتی داشتم میز صبحانه را آماده میکردم با خودم برنامهریزی میکردم که کدام کارهایم را تا پیش از آنکه بروم دنبال پسر در اولویت بگذارم که به آشپزخانه آمد و گفت مهد نمیرم! میخواست در خانه بماند ب

زکریا نشسته بود به عبادت. شاید هم ایستاده بود. کلماتش هست در سوره مریم فقط که به خدا میگوید تا بحال نشده از تو چیزی بخواهم و مرا ندهی. یعنی وقتی میگوید ناامید نیستم از دعا به درگاهت این برداشت را

خوشبختی را مترادف کلمه رضایت میگیرم و احساس عدم خوشبختی را مترادف نارضایتی. فرقی هم نمیکند که در چه موقعیت اقتصادی، اجتماعی و منزلتی و هر معیار سنجش دیگری باشیم. و از دست دادن و غمهایی که نمیتوا

وقت قصه بود. صندلیها را چیده بودند و قرار بود خانم افضلی کتاب پوپوکوتالی را بخواند. داشتم برگه درخواست کتابها را برای ثبت میدادم و منتظر بودم تا نوبتم شود. خانم افضلی درباره دوست خیالی حرف زد ک

پسرها که برای خرید میروند (مخصوصا اگر روز تعطیل باشد) همهی یک صد و چند متر خانه میشود امپراطوری من! صبح ماشینهای آهنالات و ضایعات آمدهاند و تکههای خانههای قدیمی را جمع کردهاند؛ خاطرات یک ن

 آخرین باری که خورش پختم کِی بود؟مهمان داشتیم. خورش به.کِی بود؟ خیلی گذشته.دیروز که یوسف تعریف کرد در خانه رشد خورش قرمهای خوردهاند که سیب زمینی داشته و لیموهایی که اسم عجیبی داشتهاند فهمیدم قیمه را میگوید. گفت مامان درست کن! خیلی خوشمزه است.امروز درست کردم. و فکر کردم آخرین باری که قیمه درست کردم ر...

 ۱. کاغذهای رنگی را پر کردهام از لیست کارهای مربوط به خانه تکانی. هر اتاق یک رنگ.اما کدام مادری است که نداند کارِ خانه با بچهای که چند متر با تو فاصله دارد چقدر بیشتر ممکن است طول بکشد؟میتوانستم پویا روشن کنم و بپرم در آشپزخانه یا یکی از خوابها  و ... . اما فکر کردم امسال پروژه خانهتکانی را طرحی نو ...